Η Ζωή και το μάθημα μουσικής!

By ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙΤΗ - Αυγούστου 18, 2014

Η Ζωή σήμερα στο σχολείο της θα είχε για πρώτη φορά μάθημα Μουσικής. Η δασκάλα της μουσικής ήταν η κυρία Μελωδία ή Μέλοντυ, όπως την φώναζαν οι υπόλοιποι δάσκαλοι, μιας και είχε σπουδάσει στην Αγγλία.
-ελάτε, παιδιά, μαζί μου, είπε με την ήρεμη και μελωδική φωνή της, πάμε στην αίθουσα μουσικής.
Τα παιδιά ενθουσιασμένα ακολούθησαν τη δασκάλα με τα καστανά μαλλιά και τα στρογγυλά γυαλιά. Η κυρία Μελωδία κρατούσε στα χέρια της κλειδιά και βιβλία με νότες. 

Έφτασαν έξω από μια αίθουσα με μια μεγάλη  βαριά ξύλινη πόρτα και πριν ανοίξει η κυρία Μελωδία είπε:
-παιδιά, θέλω να προσέχετε τα μουσικά όργανα και κυρίως, το πιάνο.
Άνοιξε τη πόρτα και τα παιδιά μπήκαν στη μεγάλη αίθουσα. Η Ζωή κοιτούσε θαμπωμένη. Στους τοίχους υπήρχαν πορτρέτα κάποιων ανδρών.

-κυρία, ποιοι είναι αυτοί; πρόλαβε να ρωτήσει η Μαριλένα
-είναι περίφημοι μουσικοί, ο Μπαχ, ο Μοτσαρτ, ο Μπετόβεν…
Μουσικά όργανα υπάρχουν στη τάξη και πίσω από κάθε όργανο υπάρχει μια καρέκλα και ένα καβαλέτο με ένα βιβλίο πάνω του.  Στη μέση της αίθουσας υπάρχει ένα μεγάλο παλιό πιάνο. Η κυρία Μελωδία έκατσε στο πιάνο και πάτησε μερικά πλήκτρα και όμορφη μουσική γέμισε το δωμάτιο.




Οι δύο φίλες, η Ζωή και η Μαριλένα, στάθηκαν δίπλα στο πιάνο. Τι όμορφο που είναι. Αλλά και πόσο παλιό.
-σήμερα πρώτη μέρα, διαλέξτε όποιο μουσικό όργανο θέλετε και πατήστε τα πλήκτρα ή τις χορδές τους να ακούσετε τους ήχους που βγάζουν. Την επόμενη εβδομάδα θα ξεκινήσουμε με νότες, είπε η δασκάλα μουσικής και σηκώθηκε από το πιάνο χαϊδεύοντας το απαλά με το χέρι της.


Η Μαριλένα και η Ζωή έκατσαν στο παλιό πιάνο. Η Μαριλένα με δύναμη πάτησε κάποια πλήκτρα και θόρυβος ακούστηκε, όχι μουσική. Η Μαριλένα πάτησε πάλι με δύναμη τα πλήκτρα αλλά αυτή τη φορά κάποια από τα πλήκτρα δεν ανταποκρίνονταν.
-κυρία, κυρία, φώναξε η Μαριλένα, μάλλον χάλασε.
Η δασκάλα πλησίασε, πάτησε απαλά τα πλήκτρα και μουσική γέμισε πάλι το δωμάτιο.
-δεν χάλασε, της απάντησε η δασκάλα μουσικής χαμογελώντας.

Η Ζωή σκέφτηκε μήπως και το πιάνο είναι μαγεμένο, όπως και μαυροπίνακας. 
Κοίταξε τη Μαριλένα και είπε:
-πάτησε πάλι με δύναμη να δούμε.
Η Μαριλένα πάτησε με δύναμη και τα περισσότερα πλήκτρα δεν ανταποκρίθηκαν. Τώρα οι υποψίες τους ότι το πιάνο είναι μαγεμένο έγιναν περισσότερες. Έπρεπε να είναι μόνες τους στο δωμάτιο μουσικής για να μιλήσουν στο πιάνο.
Μόλις η κυρία Μελωδία ανακοίνωσε ότι το μάθημα τελείωσε, οι δυο φίλες ζήτησαν να μείνουν για λίγο ακόμα  μέσα.
-για λίγα λεπτά μικρές μου και θα έρθω να σας πάρω.
-ευχαριστούμε, είπε η Ζωή.
Μόλις έφυγαν όλοι από την αίθουσα η Μαριλένα φώναξε:
-πιάνο, πιάνο.


Τίποτα, όμως. Καμία απάντηση. Η Ζωή σκέφτηκε να πατήσει με δύναμη τα πλήκτρα. Αλλά πριν προλάβει, η Μαριλένα ήδη είχε πατήσει πολλά πλήκτρα ταυτόχρονα με τα νευρικά χεράκια της.
-αχχχ, καλή μου, δεν θα γίνεις καλή μουσικός αν πατάς έτσι τα πλήκτρα μου, ακούστηκε μέσα από το πιάνο μια γέρικη φωνή.
-πιάνο, είσαι μαγεμένο τελικά, αναφώνησε η Ζωή.
-μικρές μου, θέλετε να μάθετε μουσική; είπε το πιάνο.
-ναιαιααι!! Φώναξε η Μαριλένα χτυπώντας παλαμάκια.
-τότε, να πατάτε απαλά τα γέρικα πλήκτρα μου και να ακούτε τη δασκάλα σας.  
-θα έρθει σύντομα η δασκάλα μας να μας πάρει, είπε με παράπονο η Ζωή. Και ήθελα να μάθω την ιστορία σου.
Το πιάνο άρχισε να παίζει μουσική για να ευχαριστήσει τις δύο καινούριες φίλες του. Τι ωραία μουσική!
Ξαφνικά σταμάτησε μόλις ακούστηκαν βήματα στο διάδρομο. Στη πόρτα εμφανίστηκε η κυρία Μελωδία.
-κορίτσια, ώρα να πηγαίνουμε.
-κυρία, πότε θα ξανάρθουμε;, είπε η Ζωή.
-την άλλη Δευτέρα, χαμογελώντας είπε η δασκάλα.
Τα κορίτσια σηκώθηκαν από τη θέση τους και η Ζωή έσκυψε κρυφά και ψιθύρισε στο πιάνο:
Θα σε δούμε πάλι τη Δευτέρα και τότε θέλω να μου πεις την ιστορία σου.

Εσείς μέχρι την επόμενη Δευτέρα που θα μάθετε την δική μου ιστορία για το μαγεμένο πιάνο, μπορείτε με την φαντασία σας να ταξιδέψετε στην εποχή που κατασκευάστηκε και για να δούμε, θα έχουμε φτιάξει την ίδια ιστορία;;;;

  • Share:

You Might Also Like

0 σχόλια