Η Ζωή και η κυρία ΑλφαΒήτα

By ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙΤΗ - Νοεμβρίου 13, 2014

Οι μέρες περνούσαν και η Ζωή, ενθουσιασμένη, πήγαινε κάθε μέρα στο σχολείο που έκρυβε πολλά μυστικά. Κάθε πρωί, που έπαιρνε τη τσάντα της με τη ζωγραφισμένη κουκουβάγια για να ξεκινήσει για το σχολείο της, σκεφτόταν τι καινούριο θα ανακάλυπταν μαζί με την αγαπημένη  φίλη, τη Μαριάννα.
Σήμερα, η δασκάλα θα εξέταζε όλους τους μαθητές στην αλφαβήτα. Μέρες τους μάθαινε τα εικοσιτέσσερα γράμματα της αλφαβήτας. Η Ζωή την ήξερε απέξω και ανακατωτά, όπως έλεγε στον αγαπημένο της παππού.
Η δασκάλα άρχισε με σειρά να ρωτάει τους μαθητές της για την αλφαβήτα. Τα περισσότερα παιδάκια την ήξεραν πολύ καλά και λίγα, μόνο, μπερδεύτηκαν. Αλλά η δασκάλα τους είπε να μην ανησυχούν και ότι όλα θα καταφέρουν να μάθουν τέλεια και τα εικοσιτέσσερα γράμματα.
Η δασκάλα μοίρασε στα παιδάκια κάποια διαφορετικά βιβλιαράκια από τη βιβλιοθήκη του σχολείου με τα γράμματα της αλφαβήτας και λεξούλες που ξεκινούσαν από κάθε γράμμα. Στη Ζωή έδωσε ένα βιβλίο με χοντρό εξώφυλλο που μπροστά είχε με κόκκινο χρώμα και σε κεφαλαία τα γράμματα ΑΒ. 

-θα τα διαβάσετε το Σαββατοκύριακο και τη Δευτέρα θα τα επιστρέψετε. Θα σας βοηθήσουν πολύ στο να μάθετε καλύτερα την αλφαβήτα, είπε η δασκάλα.
Η Ζωή έβαλε το βιβλίο στη τσάντα της. Το Σάββατο πρωί που κάθισε το γραφειάκι της για να διαβάσει, πήρε το βιβλίο με το χοντρό εξώφυλλο αλλά δεν είχε πολύ διάθεση για διάβασμα. Περισσότερο ήθελε να παίξει με τις κούκλες της.
Και εκεί που κοιτούσε βαριεστημένη το βιβλίο της, ξαφνικά τα κόκκινα γράμματα ΑΒ άρχισαν να κουνιούνται σαν να θέλουν να ξεκολλήσουν από το εξώφυλλο του βιβλίου. Η Ζωή τραβήχτηκε λίγο πιο πίσω και κοιτούσε με γουρλωμένα τα μάτια της.
-Επιτέλους έσκασα μέσα στη τσάντα, είπαν τα γράμματα ΑΒ που ήταν ενωμένα. Τι με κοιτάς, γλυκιά μου; Είμαι η κυρία  ΑλφαΒήτα.
-Η κυρία ΑλφαΒήτα ;
-Μα ναι και άντε μην αργείς, άνοιξε το βιβλίο να βγουν τα παιδάκια μου και ο άντρας μου.
-Τα παιδιά σου; Ο άντρας σου;
-Ναι, έχω 21 παιδιά και ο σύζυγος μου ο Ωμέγα.
Η Ζωή  δειλά δειλά άρχισε να ανοίγει μια μια τις σελίδες και η κυρία ΑΒ με χαρά τις σύστηνε τα παιδάκια της. Πρώτα εμφανίστηκε το γράμμα
Γ που ήταν νιαζιάρικο σαν ΓΑ- ΤΑ


δεύτερο εμφανίστηκε το
Δ καμαρωτό σαν ψηλό ΔΕ- ΝΤΡΟ


τρίτο ξεπετάχτηκε το
Ε  που περπατούσε βαριά σαν ΕΛΈ- ΦΑΝΤΑΣ


σειρά πήρε το
Ζ που κάλπαζε σαν ΖΕ- ΒΡΑ


Μετά το
Η με ένα φωτεινό χαμόγελο σαν τον Ή- ΛΙΟ


και να το
Θ ήρεμο σαν την απέραντη ΘΑ- ΛΑΣΣΑ


με πολύχρωμα φτερά στο κεφάλι εμφανίστηκε το
Ι σαν μικρό Ι-ΝΔΙΑΝΟ


γυρίζοντας άλλη μια σελίδα η Ζωή, πετάχτηκε το
Κ που κακάριζε σαν ΚΟ- ΤΑ


σειρά είχε το
Λ  που μύριζε σαν ΛΟΥ- ΛΟΥΔΙ


Και να και το
Μ σαν ένα θρεπτικό ΜΗ- ΛΟ


πετώντας εμφανίστηκε το
Ν με τα μικρά φτερά του σαν ΝΕ- ΡΑΙΔΑ


με ένα πράσινο καπέλο ακολουθούσε το
Ξ που έμοιαζε με ΞΩ- ΤΙΚΟ


σειρά πήρε το 
Ο σαν μια Ο- ΜΠΡΕΛΑ 


κυλώντας εμφανίστηκε το 
Π σαν ένα στρογγυλό ΠΟ- ΡΤΟΚΑΛΙ 


με φρούτο έμοιαζε και το γράμμα
Ρ κόκκινο σαν ΡΟ- ΔΙ 


αργά αργα φάνηκε το γράμμα
Σ σαν ένα μικρό ΣΑ- ΛΙΓΚΑΡΙ   


τσαφ τσουφ έκανε το 
Τ σαν ένα ΤΡΕ- ΝΟ 


κάνοντας διάφορους υπολογισμούς το 
Υ σαν Υ-ΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ 


σέρνωντας πήρε σειρά το γράμμα
Φ σαν ένα μεγάλο ΦΙ- ΔΙ 


μια εμφανιζόταν και μια κρυβόταν στο καβούκι του το γράμμα
Χ σαν μια ΧΕ-ΛΩΝΑ 


το τελευταίο παιδάκι της κυρίας ΑΒ ήταν το
Ψ που έμοιαζε σαν ΨΑ-ΡΙ  


καμαρωτός με τα ολοστρόγγυλα γυαλιά του εμφανίστηκε ο κύριος Ωμέγα.

Η Ζωή χαμογελαστή  καλοσώρισε όλα τα γράμματα. Η κυρία ΑλφαΒήτα, ο κύριος Ωμέγα και τα παιδάκια τους της κράτησαν συντροφιά όλο το Σαββατοκύριακο  και τη Δευτέρα στο σχολείο η Ζωή είπε απέξω και ανατωτά όλη την αλφαβήτα.


 


  • Share:

You Might Also Like

0 σχόλια