Οι ροζ πουέντ!!

By ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙΤΗ - Νοεμβρίου 16, 2014

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Βιολέτα και έμενε σε ένα μικρό χωριό. Κάθε μέρα σχολείο, διάβασμα και παιχνίδι με τις κούκλες της. Η Βιολέτα, όμως, βαριόταν και θα ήθελε να βρει κάτι καινούργιο να ασχοληθεί. Ο μπαμπάς της ήταν έμπορος και είχε το μοναδικό μαγαζί με ρούχα στο χωριό. Συχνά, ταξίδευε στη μεγαλούπολη για να φέρει καινούριο εμπόρευμα. Στο τελευταίο του ταξίδι στη πόλη επισκέφτηκε και ένα βεστιάριο για να φέρει στολές για τις αποκριές που πλησίαζαν. Εκεί κρεμασμένες σε μια γωνία του βεστιάριου είδε κάποιες ροζ πουέντ για μπαλαρίνες. 

Αμέσως σκέφτηκε πόσο θα άρεσαν στη μικρή Βιολέτα. Και σύμπτωση(;;), ήταν ακριβώς στο νούμερο της. Μαζί με τις πουεντ, της αγόρασε από ένα βιβλιοπωλείο ένα βιβλίο με μαθήματα μπαλέτου.
Η Βιολέτα ενθουσιάστηκε από τα δώρα του μπαμπά της και χωρίς να χάνει καιρό δοκίμασε τις ροζ πουεντ της. Μα, δεν είχε ιδέα πως χορεύει μια μπαλαρίνα. Τότε, άρπαξε το βιβλίο με τα μαθήματα και κλείστηκε στο δωμάτιο της. Ήθελε αμέσως να ξεκινήσει τα μαθήματα.

Δοκίμασε να κάνει κάποιες κινήσεις αλλά δεν τα κατάφερνε πολύ καλά. Προσπαθούσε να κάνει μια κίνηση πλιε αλλά τα πόδια της δεν την κρατούσαν. Σήκωνε το πόδι της για να κάνει μια κίνηση αραμπέσκ αλλά έχανε την ισορροπία της. Τελικά, δεν είναι τόσο εύκολο όσο φανταζόταν.
Κάθε μέρα, μετά το σχολείο και το διάβασμα, προσπαθούσε να μάθει όσα πιο πολλά μπορούσε για το μπαλέτο. Με αυτή την προσπάθεια της και την επίμονη της να μάθει, οι γονείς της αποφάσισαν να την γράψουν στη σχολή μπαλέτου στη πόλη.
Η χαρά της Βιολέτας ήταν απερίγραπτη. Επιτέλους, θα μάθαινε μπαλέτο. Φόρεσε τα ρούχα του μπαλέτου και τις ροζ πουεντ της και στάθηκε ανάμεσα στα άλλα κορίτσια της σχολής.


Η δασκάλα της σχολής καλωσόρισε τη καινούρια μαθήτρια της και ξεκίνησε το μάθημα. Προς έκπληξη της Βιολέτας δεν ξεκίνησαν με κινήσεις όπως πλιε, αραμπέσκ που διάβαζε στο βιβλίο της. Ζέσταμα, ασκήσεις, μουσική. Μήπως δεν ήταν σωστή η σχολή, αναρωτήθηκε.
-Κυρία, πότε θα κάνουμε κινήσεις πλιε, αραμπεσκ…είπε η Βιολέτα.
-Το μπαλέτο δεν είναι μόνο αυτά. Χρειάζεται πολλά να μάθεις πριν ξεκινήσεις αυτές τις κινήσεις.
Μα αυτά που μας δείχνει τώρα φαίνονται τόσο απλά, σκέφτηκε. Όταν έφτασε η στιγμή να δοκιμάσει τις κινήσεις που θεωρούσε τόσο απλές, τελικά διαπίστωσε ότι δεν ήταν έτσι. Σε μια προσπάθεια της να στηρίξει το πόδι της όπως της έδειχνε η δασκάλα της, έπεσε. Και ξαναπροσπάθησε και έπεσε πάλι. 

Πόσο δίκιο έχει η δασκάλα μου, σκέφτηκε, έχω πολλά να μάθω. Σηκώθηκε, κοίταξε τις ροζ πουεντ της και αποφάσισε ότι θα εξασκηθεί σωστά με τις οδηγίες της δασκάλας της.
Παρακολουθούσε με προσοχή όσα έλεγε η δασκάλα της και έκανε συχνά εξάσκηση. Αγάπησε το μπαλέτο, τη μουσική και έλπιζε μια μέρα να μπορέσει να χορέψει σε ένα μπαλέτο.
Οι προσπάθειες της, το πείσμα της αλλά πιο πολύ η αγάπη της για το μπαλέτο, μια μέρα την έκαναν μια πρίμα μπαλαρίνα.



  • Share:

You Might Also Like

0 σχόλια