Μια φορά και έναν καιρό, μαμά....

By ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙΤΗ - Αυγούστου 04, 2015

Τον τελευταίο καιρό κάθε βράδυ οι παραμυθένιες θέλουν να μου αφηγούνται τις δικές τους ιστορίες. 


Ξεκινούν με τη φράση Μια φορά και έναν καιρό......

Τους αρέσει να παίρνουν, συνήθως, έναν ήρωα π.χ. τη Ντόρα την εξερευνητρια και με τη φαντασία τους να δημιουργούν μικρές ιστορίες. 

Μικρές περιπέτειες που βιώνουν οι ήρωες τους. Μερικές πιο απλές, πιο καθημερινές, όπως το να βρει η Ντόρα στολή μπαλέτου για να μην χάσει τα μαθήματα μπαλέτου. Και άλλοτε πιο περίπλοκες, όπως κάστρα, μάγισσες και νεράιδες.


Κατά την αφήγηση τους μου θέτουν ερωτήματα πχ. Μαμά, πως φαντάζεσαι τη τσάντα της Ντόρας; πως φαντάζεσαι το φόρεμα της Άριελ; Και απαντάω (λες να με είδαν που έκλεισα τα μάτια και θέλουν να με κρατήσουν ξύπνια) και ακούω Μπράβο, μαμά!!

Και  τελιώνουν πάντα με τη φράση Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς (μακρόσυρτο εμείς) καλύτερα (με πιο δυνατή φωνή). 


Και κάποιες φορές έχω χαλαρώσει τόσο πολύ που έκλεισαν τα μάτια μου και τις ακούω να λένε:
 -Δώσε ένα φιλάκι στη μαμά, κοιμήθηκε.
- Καληνύχτα, μαμά!!! 


Και εκεί πετάγομαι, σκεπτόμενη πότε έφτασαν 20 χρονών και με κοιμίζουν πριν βγουν για ποτό.
Και βλέπω τα μικρά προσωπάκια και ουφ, ανακουφίστηκα!!!!


 


  • Share:

You Might Also Like

0 σχόλια